To jedno z pytań, które słyszymy najczęściej przed ociepleniem poddasza. Jedni twierdzą, że pianka PUR sama chroni przed wilgocią, inni, że bez folii dach szybko zacznie gnić. Prawda leży pośrodku, a odpowiedź zależy przede wszystkim od rodzaju pianki i budowy przegrody. Wyjaśniamy, kiedy paroizolacja jest konieczna, a kiedy może wręcz zaszkodzić.
Spis treści:
Po co w ogóle stosuje się paroizolację?
W ogrzewanym domu powietrze zawiera sporo pary wodnej, pochodzącej z gotowania, kąpieli, prania czy po prostu oddychania. Zimą para ta przenika przez przegrody na zewnątrz, w stronę chłodniejszego powietrza. Jeśli po drodze trafi na zimną warstwę, skrapla się i zamienia w wodę. W dachu oznacza to zawilgocone krokwie, deskowanie i izolację, a w dłuższej perspektywie pleśń i spadek właściwości termicznych.
Zadaniem paroizolacji jest ograniczenie ilości pary, która dostaje się do wnętrza przegrody. Montuje się ją zawsze od strony ciepłej, czyli od wnętrza pomieszczeń, tuż pod płytami gipsowo-kartonowymi.
Pianka otwartokomórkowa – paroizolacja potrzebna
Do ocieplania poddaszy najczęściej stosuje się lekką piankę otwartokomórkową. Jej komórki są ze sobą połączone, dzięki czemu materiał jest elastyczny, dobrze wypełnia zakamarki więźby i świetnie tłumi dźwięki. Ta sama budowa sprawia jednak, że pianka jest paroprzepuszczalna, więc para wodna swobodnie przez nią przenika.
Dlatego w dachu skośnym ocieplonym pianką otwartokomórkową warstwa paroizolacji jest niezbędna. Może to być klasyczna folia paroizolacyjna albo membrana o zmiennym oporze dyfuzyjnym, która zimą blokuje parę, a latem pozwala przegrodzie wysychać do wnętrza. Kluczowa jest staranność montażu: łączenia muszą być sklejone taśmą, a przejścia kabli, rur i okien dachowych dokładnie uszczelnione. Nawet niewielka nieszczelność potrafi wpuścić do dachu więcej wilgoci, niż przeszłoby przez całą powierzchnię folii.
Równie ważna jest strona zewnętrzna. Nad pianką powinna znajdować się wysokoparoprzepuszczalna membrana dachowa oraz wentylowana szczelina, przez którą wilgoć, która mimo wszystko przedostanie się do przegrody, może swobodnie odparować.
Pianka zamkniętokomórkowa – zwykle bez folii
Inaczej jest w przypadku twardej pianki zamkniętokomórkowej. Jej komórki są szczelnie zamknięte, dlatego pianka ma bardzo niską paroprzepuszczalność i sama działa jak bariera dla pary wodnej. Dodatkowa folia od wewnątrz zwykle nie jest potrzebna, a co więcej, może przynieść więcej szkody niż pożytku. Przegroda zamknięta z dwóch stron szczelnymi warstwami traci możliwość wysychania, a wilgoć, która dostanie się do niej np. w wyniku drobnego przecieku, zostaje uwięziona w środku.
Pianka zamkniętokomórkowa sprawdza się przede wszystkim przy fundamentach, podłogach na gruncie, dachach płaskich czy w halach i chłodniach, czyli tam, gdzie liczy się odporność na wodę i wysoka twardość.
Wentylacja pomieszczeń jest równie ważna jak folia
Nawet najlepiej wykonana paroizolacja nie zastąpi sprawnej wentylacji. Szczelne ocieplenie ogranicza przypadkowe przewiewy, dlatego para wodna musi mieć którędy opuścić dom. Upewnij się, że kratki wentylacyjne są drożne, a w łazience i kuchni działa skuteczny wyciąg. W nowych domach coraz częściej stosuje się rekuperację, która usuwa wilgoć bez strat ciepła. Wilgotność powietrza w pomieszczeniach na poziomie około 40–60% to bezpieczny zakres zarówno dla przegród, jak i dla domowników.
Decyzja zależy od całej przegrody
Odpowiedź na pytanie o folię nie sprowadza się więc do prostego „tak” lub „nie”. Znaczenie ma rodzaj pianki, budowa dachu, rodzaj pokrycia i membrany, a także sposób użytkowania poddasza. Dlatego przed ociepleniem warto skonsultować się z doświadczonym wykonawcą, który oceni całą konstrukcję i dobierze rozwiązanie zgodne z zaleceniami producenta pianki. W APUR doradzamy na etapie wyceny, czy przy Twoim dachu potrzebna będzie paroizolacja i jaki jej rodzaj sprawdzi się najlepiej.
